What the FAQ?!

Hoe het allemaal begon

Tijdens de synodevergadering in maart werd er gesproken over de juniorpredikant. Met belangstelling volgden wij dit onderwerp: spannend, want het ging over ons. Tot ons verdriet waren er weinig voorstanders en was het onderwerp snel weer van tafel.  Ons leek het eigenlijk wel wat: samenwerken, gedeelde verantwoordelijkheid, specialisatie en intensieve coaching. Daarom begonnen we een Facebook groep met de naam Dominee 2.0.  na twee weken hadden we meer dan 100 leden en gingen we  met elkaar in gesprek over de kerk, het ambt, God en geloof. In deze gesprekken klonk veel bevlogenheid en liefde voor de kerk door maar ook huiver om bevestigd te worden in een ambt dat omkleed is met verwachtingen die niet altijd overeen komen met onze eigen verlangens.

Waarom dit manifest

De afgelopen weken zaten Robert en Bettelies op Hydepark voor de cursus  “de theoloog wordt predikant”. Onderdeel van deze cursus was het schrijven van een opinieartikel. Met een aantal studenten stelden wij een manifest op waarin we spraken over ons enthousiasme maar ook over onze angsten en frustraties. Dit manifest werd kritisch besproken door onze medestudenten en de inhoud leverde veel gespreksstof op in de rest van de week. Aan de hand van deze gesprekken herschreven wij het manifest tot wat er nu ligt. Dit legden wij voor aan de Synode in een gesprek wat onderdeel was van ons seminarieprogramma. Dit leidde tot een vruchtbaar en open gesprek waarin ons appèl serieus werd genomen maar waarin we ook werden gewezen op onze eigen verantwoordelijkheid. Omdat we in het manifest gebruik hebben gemaakt van dat wat er besproken was op de facebook-pagina Dominee 2.0, plaatsten we het daar. Via deze groep vond het zijn weg naar buiten waar het vele malen werd gedeeld en gepubliceerd.

We hebben gemerkt dat het reactie oproept. En dat is mooi want dat is het hele idee achter het opstellen van een manifest. We willen dan ook iedereen bedanken voor de mooie, kritische en bijzondere reacties. Het kost ons teveel tijd om op alles afzonderlijk te reageren maar we willen graag wat meer van ons laten horen. Daarom nu een aantal antwoorden op de meest gestelde vragen.

Concreet spreken over God

Wat bedoelen wij nou met dat concreet spreken over God?

God is groter dan al onze concrete begrippen bij elkaar. Over Hem zullen we altijd in beelden spreken, in alle voorlopigheid. Maar God is niet voorlopig. De manier waarop Hij een rol speelt in ons leven kunnen we concreet verwoorden. We kunnen vertellen over hoe het navolgen van Jezus handen en voeten krijgt in ons leven. Wat het voor ons betekent om vervuld te zijn met de Geest. Hierbij steken we in bij onze eigen ervaringen, deze zijn niet normatief maar wel onderdeel van onze geloofsgetuigenis. We willen antwoord geven op de vraag waar we in geloven en dat op een manier die voor iedereen verstaanbaar is. Dit willen we zelf doen en daar de gemeente waar we in werken of hopen te gaan werken meenemen. Dit is niet revolutionair, niet nieuw, wel nodig. Voorbij de schroom met lef getuigen!

Christus

Ons werd al snel de vraag gesteld waarom we Jezus Christus nergens in ons manifest noemden. Een terechte vraag. Als we dan zo graag willen getuigen, dan toch vooral van Hem?  Vooropgesteld dat wanneer wij God noemen, we het hebben over Vader, Zoon en Geest, had het geen kwaad gekund de Heer van de Kerk, Jezus Christus bij naam te noemen. Bij deze J

Eigen verantwoordelijkheid?

        

In ons manifest doen wij een beroep op de synode om ons ruimte te geven, zodat wij gehoor kunnen geven aan onze roeping. De reacties op het manifest sporen ons aan om zelf deze ruimte in te nemen en ons niet te verschuilen achter de synode. Dank voor deze oproep! Die ruimte nemen we zeker in en zullen we blijven innemen, het manifest draagt daar aan bij. Onze oproep aan de synode blijft echter staan: creëer kerkordelijke ruimte voor kleinere kerkenraden, andere organisatiestructuren, een vorm van juniorpredikantschap of coaching. En maak gebruik van het enthousiasme en de creativiteit die wij in huis hebben.

Rommelmarkten en verjaardagen

Wij houden van rommelmarkten, maar niet als missionair hoogtepunt.
Wij gaan met liefde op verjaardagsvisite, maar niet omdat dat nou eenmaal van de dominee verwacht wordt.

17e eeuwse vormen?

Prachtig en aansprekend voor een deel van de  mensen die zondags in de kerk zitten. Willen wij dat afschaffen? Nee. De traditie heeft zeker haar waarde. De mensen die ons voorgegaan zijn, zijn we dankbaar. Maar waar nodig moet je durven aanpassen of loslaten. We willen niet dat alles anders wordt. We zoeken naast alle continuering die er is in de kerk naar ruimte voor nieuwe dingen. Náást  dus, en niet in plaats van. Wij pleiten dan ook niet voor één soort dominee maar voor verschillende profielen voor verschillende mensen.

Wat gaan we nu doen?

Nu het gesprek is geopend en wij worden uitgedaagd om niet alleen in scherpe manifesttaal te spreken maar om met constructieve ideeën te komen, zullen wij dit blog gebruiken om dat te gaan doen. De mensen die ons manifest hebben ondertekend, komen uit de breedte van de kerk, deze breedte zal hopelijk zichtbaar worden in de artikelen die we hier zullen posten.

Morgen verschijnt de eerste.

5 reacties

  1. Lieve dominees,
    Volgens mij zijn jullie te lief. Jullie hopen en verwachten via coaching door oudere professionals bij de hand genomen te worden om jullie enthousiasme in (gekanaliseerde) daden om te zetten. Maar jullie hebben alles in je om als eigenwijze profeten het Woord te brengen. Profeten laten zich niet gezeggen door andere mensen.
    Zoek trouwens ook een gemeente waar je een goede voedingsbodem vindt voor je eigen ideeën. niets is zo frusterend om constant tegen de bierkaai te moeten vechten. Het mobiliteitscentrum in Utrecht kan je daarbij behulpzaam zijn. .

  2. Gerrit van Houwelingen · · Beantwoorden

    Bijna iedere zondagmorgen zit ik (63 jaar, ooit testimonium voor catecheet behaald, oud-gereformeerd opgevoed) mijn tijd uit in de gemeente. Wanneer gaan jullie dominees nu eens spitten in het Woord in plaats van gemeenplaatsen aan elkaar rijgen?

  3. Samenvatting Godsbegrip

    Er bestaan goden in menigte. Het geld kan iemands god zijn, of macht, of een ideologie, of een bekend sportfiguur. Meestal hebben mensen iets anders op het oog als ze het woord ‘god’ gebruiken. Ze wijzen dan bijvoorbeeld met de vinger naar ‘die daar boven’. Er zijn mensen die zeggen dat God bestaat. Anderen zeggen dat God niet bestaat. Beide groepen kunnen dan zelfs een zelfde beeld hebben van wat voor God ze bedoelen. Eerst maak je als mens een beeld van God en daarna zeg je dat die God wel of niet bestaat. In beide gevallen bedenk je een god met begrippen uit de schepping. Mensen spreken vaak met groot gemak over ‘god’, alsof ze precies weten waar ze het over hebben. De Bijbel geeft aan, dat er geen kennis van God is. God valt buiten ons begrip. De Tien Geboden (de ‘grondwet’ van het volk Israël) verbieden al het maken van een beeld van God. Met een beeld pas je aardse categorieën op God toe. Daarmee trek je God binnen de schepping. Zowel bij Joden als Christenen geldt, dat je dan een afgod aan het creëren bent.
    Door de natuurwetenschappen is de schepping de laatste eeuw enorm uitgebreid. Tot aan de grenzen van het heelal. Jood noch Christen zal God als iets of iemand die bestaat binnen die schepping willen situeren. Maar die schepping, dat heelal, is alles wat bestaat. Met de oerknal zijn ruim 13 miljard jaar geleden ruimte en tijd ontstaan. Daar buiten is niets, er is zelfs geen ‘daar buiten’. De Bijbel strijdt van A tot Z tegen het fundamentalistische streven ‘God’ een plaats aan te wijzen. Het woord ‘God’ is een leesregel om datgene aan te duiden, wat wij voor absoluut houden . In het joodse- en christelijke geloof is dat de Liefde. Christenen zeggen dan, dat wij die op de meest volmaakte manier zien in de persoon van Jezus. Jezus is geen goddelijk wezen, maar in hem zien wij, alsof wij in een spiegel kijken, het wezenlijke van God = Liefde. Dat is de bron waarover Jezus spreekt als Zijn Vader. Spreken over God kan, spreken over het bestaan van God in reële zin is het maken van afgoden. Dan gaat het in ieder geval niet over de God van de Bijbel. Heel paradoxaal, maar dat is de enige God die in die zin niet ‘bestaat’.

  4. In dit schrijven herken ik mij helemaal.
    een henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: