Concreet. Concreet. Concreet.

Wauw. Wat een overweldigende reacties. Bemoedigend om te horen hoe veel mensen zeggen: er is wél ruimte en pak die maar gewoon. Graag!

We hebben hier nu een heel blog tot onze beschikking en dat willen we gebruiken. Om concreet te worden. Want dat willen jullie graag. En wij ook.

Dat kan alleen niet als we ieder bericht steeds zó willen schrijven dat weer zoveel mensen ermee in kunnen stemmen. Concreet gaat nou eenmaal over een specifieke situatie en een specifiek iemand en diens specifieke opvattingen.

Dus, wij roepen je op: schrijf mee! Of je ondertekenaar bent of niet. Iedereen met ideeën over hoe de dominee 2.0 eruit ziet of moet zien, en misschien ook over hoe de kerk 2.0 eruit ziet of moet zien.

Een aantal blogs staan al in de wachtrij: over twintigers en dertigers in de kerk, over de geestelijk verzorger 2.0, over je internationaal oriënteren, over de angst om ‘de’ dominee te zijn.

Mail naar dominee2punt0@gmail.com.

5 reacties

  1. In inhoud kan ik me wel vinden, in de gekozen vorm minder. Als je jongeren wilt aanspreken, dan inderdaad in hun taal. Mijn kinderen (pubers) lezen deze tekst niet, veel te lang en te theoretisch.

  2. Ik ben niet jong en geen theoloog. een gewoon gemeente lid. Het stukje in Trouw sprak mij zeer aan. De meer directe benadering over wat werkelijk van belang is in de taal die de ontvanger en niet de zender gewend is. E.Biemond1@kpnplanet.nl

  3. Rosaliene Israel · · Beantwoorden

    Na een nachtje broeden dan toch een reactie.
    Allereerst: ik ben blij met de röring die het manifest Dominee2punt0 genereert. Goed dat de wereld van dominees en theologen eens wordt opgeschud. Ik ben blij dat een nieuwe generatie onder hen die handschoen oppakt. Ik weet niet of ik mee mag doen – word dit jaar 35 – maar ik voel me zeker verwant.
    Ook ik heb zo’n een ‘Hydepark-ervaring’. Nog niet zo heel lang geleden werden we tijdens de nascholing toegesproken door de scriba van onze PKN. De kritische reacties op zijn betoog over het belang en de noodzaak van een landelijke kerk waren niet van de lucht. Helemaal waar het ging over de rol van social media in relatie tot de toekomst van de kerk en het bereiken van nieuwe generaties. Het lijkt mij, zeker vanuit die toch wat teleurstellende houding tegenover de mogelijkheden die ‘nieuwe’ netwerken bieden, terecht en heilzaam dat jonge dominees en theologen betrokken worden bij het ontwikkelen van beleid. Ik weet uit eigen ervaring dat, zij het wat voorzichting, dat ook al gebeurt. Maar het gevoel van urgentie dat ik in het manifest herken, lijkt niet te worden gedeeld. Of loopt in elk geval op tegen een muur van sociale en institutionele conventies, op plaatselijk en landelijk niveau.
    Wat is dat toch? Is het een component van een veel bredere, maatschappelijke ontwikkeling van instituten, die aan betekenis inboeten, en een botsing tussen generaties? De een verteerd door een romantisch verlangen naar wat voorbij is/gaat, de ander gefocust op de toekomst, klaar om uitdagingen aan te pakken?
    Bij uitdagingen – zoals die spagaat tussen het licht uitdoen en hordes nemen met het oog op de toekomst – past inderdaad zoiets als drempelvrees. Maar soms moet je het er gewoon op wagen; denk aan de sprongvariant van Berkhof, of wordt die niet meer gelezen? Ik ben, ondanks tegenvallers en frustraties, blij dat ik het erop gewaagd heb. Samenwerking met directe collega’s en de inspiratie die het gemeeschapsleven met heel verschillende mensen biedt, hebben mij van cynisme gered.

    PS: Laat je niet gijzelen door die zogenaamde tegenstelling tussen God-talk en de heilige drieëenheid van licht, liefde en liturgie. Daarmee doe je uiteindelijk je eigen ervaring en die van vele anderen tekort.

  4. Hi! Het MANIFEST en de reacties ervoor of ertegen vind ik gewoon puik en interessant. Zelfs PThU Rector Gerrit Immink gaf zijn “seniorlijke” mening erover. Heb de jongeren lief!

    Het Christendom of de Christelijkheid (zo ook wij allemaal) mag zich zijn ontstaan bedanken bij zijn twee elkaar tegenwerkende “zaaiers” (Jesus, Mat. 13), de goede en de kwade. Wat je er nu van ervaart of krijgt is vooral jezelf zoals je er nu in concreto bent net zoals alle anderen van je veelzijdige en niet zelden gecompliceerde binnen- en buitenkerkelijke menselijke relaties. Stel je voor dat iedere persoon die de Kerk bezoekt een eigen geschiedenis heeft met God, van waaruit hij concrete begrippen uitdiepen kan. Stel je het feit voor van de zovele concrete menselijke weerspiegelingen bij het gepraat over dezelfde God. We hebben te doen met een voorstelling van duizend en een concreet vertoon.

    “Concreet praten over God om Vergrijzing Kerk te stoppen” stelt het MANIFEST van Westerbeek en Stigter et.al. voor, t a v PKNs “schroomheid” en “zich in de omtrek bewegen” als het gaat over “praten over God en Geloof”, en “te makkelijk en te dwingend” over on- of minder nuttige dingen, misschien? Het is geen “much adoo about nothing”, of mag het er wel zijn, voordat we er meer van het manifest te zien en te beleven krijgen, in concreto? Wil, kan, mag, gaat de PThU eraan meehelpen in samenwerking met PKN? Ik zie gaarne het gevolg van het manifest in de vorm van een soort cooperatief curriculum project, of iets anders zoals “opnieuw samenkomen en opnieuw samenhandelen”. Peter Sloterdijk heeft in zijn “Du musst dein Leben ändern” gehad over religie of godsdienst als een zaak van (samen of alleen) oefenen, oefenen, en oefenen in alle haar activiteiten.

    D. Campbell Wyckoff (een vooruitstrevend leraar) heeft tijdens zijn colleges bij de Princeton Theological Seminary zijn vijfdelige “Compiled and Edited Curriculum Guide” voor de “Cooperative Curriculum Project of Christian Education” aan zijn studenten ter bestudering gepresenteerd: een theoretische, agogische leiddraad voor alle actieve Kerkleiders en leden. Het doel van dit agogisch project is

    “Dat alle personen zich bewust zou zijn van God door Zijn zelf-openbaring, vooral van Zijn verlossende liefde, geopenbaard in Jesus Christus, en dat zij erop reageren in geloof en liefde — opdat zij van daaruit mogen weten wie ze zijn en wat hun menselijke situatie betekent, groeien als zonen en dochters van God geworteld in de Christelijke gemeenschap, leven in de Geest van God in alle relaties, hun algemene taak vervullen als discipelen in de wereld, en verblijven in de Christelijke hoop.”

    Deze doel-frase mag duidelijk gezien worden als een theoretische toepassing van Johannes Calvijns onderwijs-lessen, bekend als zijn vierdelige INSTITUTIE, op de Christelijke Agogie (Christian Education).

    Ze opent een geweldig groot veld van relaties van God, mensen, natuur en wereld, en historie. Je ziet Gods openbaring van Zichzelf en in Jezus Christus in het bewustzijn van practisch alle betrokken personen, hun reactie erop, met gevolg van hun nieuw inzicht over zichzelf, hun groei, ontwikkeling als zonen en dochters van God in een dynamische Christelijke samen komen en samen handelen, hun leven in de Geest van God in alle relaties, hun missionair werk, hun onwrikbare Christelijke hoop, en ten slotte kan dat alles worden gezien in een omvattende doel-frase, een overzicht als op een landkaart.

    Komt nog bij: het concept van de heilige algemene ONZICHTBARE Christelijke communie of gemeenschap (Kerk), waarvan het hoofd Christus is, en haar leden overal zijn rond de wereld, onder gelovigen en anders-gelovigen, zo ook onder Moslims, Hindoes en Boeddhisten, onder de verschillende religieuzen en seculairen, heiligen en profanen, theisten en atheisten, onder landen, volken, talen, en culturen, continenten, en werelddelen: de ONZICHTBARE Christelijke communie of gemeenschap, ingeworteld in Gods openbaring van Zichzelf en Zijn verlossende liefde in Jezus Christus (een meditatie over “het Eeuwige Leven”, Joh. 17, 3). En dan toch nog erbij de vraag: waar, wat, wie, hoe, wanneer, waarom, waardoor en waarvoor is de jonge al of nog-geen dominee? Wie stelt voor? Wie komt met eisen op? En wie bepaalt of beslist? Iedere gemeente waarin je als ervaren of onervaren dominee voor het eerst komt werken is vele crises waard. Je aan- of toepassingsvermogen wordt er getest.

    Het MANIFEST van Westerbeek en Stigter et.al. verklaart veel en vergt van zijn opstellers een verdere uitwerking in de vorm van een alles omvattende (liefst cooperatieve) curriculum project, om niet al te gauw progerisch mee te vergrijzen met de (volgens het manifest) ZICHTBARE, institutionele “Kerk”. Het moet vervolgens zijn een “CONCREET samen komen en samen handelen, samen oefenen, om niet te vervallen in een nutteloos “VEEL GEDOE (gepraat) OVER NIETS”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: