Het manifest.

“Where your talent and the needs of the world cross, there lies your vocation”

‘Oh, word je predikant, dus jij doet straks het licht uit?’ Als nieuwe aanstormende predikanten krijgen we deze reactie vaak terug als we vertellen dat we willen gaan werken in de kerk. Niet echt bemoedigend, en volgens ons ook niet realistisch.

Natuurlijk zien ook wij dat de kerk in de marge terecht gekomen is en dat het dieptepunt misschien nog niet eens is bereikt. We proeven de gelatenheid die dit met zich meebrengt en we zien dat de antwoorden die de kerk geeft antwoorden zijn op vragen die niemand meer stelt. En wanneer wij op zondag voorgaan in een gemeente zijn we 9 van de 10 keer de jongste onder de kerkgangers. Dit alles stemt tot nadenken, maar is voor ons zeker geen reden om het licht uit te doen. Integendeel, deze constateringen bepalen ons juist des te meer bij onze roeping.

Wil het licht blijven branden dan zullen we als kerk de leeftijdscategorie 20-35 moeten bereiken. Deze categorie ontbreekt grotendeels in de samenstelling van de kerk. Zij zijn opgegroeid zonder kerk en voelen zich niet zomaar aangesproken door de taal van kerk en christendom. Tegelijkertijd is het ook een generatie die open staat voor spiritualiteit en zoekend is naar identiteit.

Wij als toekomstige predikanten zijn onderdeel van deze generatie, opgegroeid in de kerk maar net zo doordrongen van de heersende keuzecultuur. Ook voor ons zijn geloof en kerk nooit vanzelfsprekend geweest. Ook wij zoeken tussen alle mogelijkheden naar onze eigen identiteit en authentieke antwoorden. De vragen van onze leeftijdsgenoten zijn ons niet vreemd en we spreken dezelfde taal en delen dezelfde zoektocht. In deze zoektocht hebben wij ontdekt dat het evangelie ook relevant is voor ons leven. Dit maakt ons de aangewezen personen om hen te bereiken met dat wat wij gevonden hebben in deze boodschap.

Om weer zichtbaar te worden als kerk, hebben we een duidelijke identiteit en een heldere boodschap nodig. Hiermee bedoelen we geen dichtgetimmerd systeem, maar de overtuiging dat het geloof van de kerk ook van belang is voor de wereld om ons heen. We merken dat er in de kerk schroom is als het gaat om spreken over wat geloof voor mensen persoonlijk betekent. Wij hebben het idee dat deze schroom een uitwas is van een bescheidenheid die is opgetreden uit reactie op te makkelijk en te dwingend spreken van de kerk. Onze generatie theologen is gewend concreet over God en geloof te spreken, we beschikken over vrijmoedigheid, overtuiging en enthousiasme. Wij kiezen voor een weg voorbij het dwingend spreken, maar ook voorbij de schroom om God ter sprake te brengen.

Wij voelen ons geroepen een brug te slaan tussen de kerk en de cultuur van deze tijd. We staan dan ook te trappelen dit als predikant in de praktijk te gaan brengen.

Helaas. Dit wordt ons onmogelijk gemaakt door de huidige kerkelijke cultuur. Er wordt van ons verwacht te preken over licht, liefde en liturgische kleuren, waar wij het concreter over God willen hebben. En als we het over God mogen hebben, moeten we dat doen binnen vaste kaders en 17e-eeuwse vormen. Als predikant wordt er van ons verwacht ons te bewegen binnen een vastomlijnd takenpakket van verjaardagsvisites, gemeenteavonden en vergaderingen, waarbij het missionair kerk-zijn beperkt is tot de jaarlijkse rommelmarkt.

Onze wens is om samen met een gemeente dit patroon te doorbreken en zo vrijmoedigheid en enthousiasme vruchtbaar te maken met ruimte voor experimenteren, met nieuwe vormen en nieuwe woorden. Hierbij beseffen we dat we wel beschikken over enthousiasme en visie maar dat het ons aan ervaring ontbreekt. Ook onze opleiding sluit niet aan bij wat wij en de kerk in deze tijd nodig hebben. Als we er zelf niets aan zouden doen, verlaten we de universiteit als predikanten die 20 jaar geleden prima hadden kunnen functioneren. We merken dat medestudenten om deze reden niet eens aan de kerkelijke opleiding beginnen of het toetreden tot het ambt uitstellen. Op deze manier is de kerk voor ons geen aantrekkelijke plek om te werken; het is dat we ons geroepen voelen, anders waren we allang weggeweest.

We verlangen naar inspirerende mensen met wie we kunnen samenwerken en die ons kunnen coachen. Mensen die ons helpen ons talent uit te bouwen en die niet bang zijn voor verandering. Daarnaast willen we betrokken worden bij de synode wanneer er gesproken wordt over de toekomst van de kerk en het ambt. Het gaat immers om een toekomst waarin wij werkzaam zijn en waar we visie op hebben.

Daarom doen wij in dit manifest een beroep op u als moderamen van de Synode.
We zijn niet van plan het licht uit te doen, maar voelen ons geroepen het vuur aan te wakkeren. Geef ons de ruimte om aan onze roeping gehoor te geven!

Bettelies Westerbeek & Robert Stigter,

i.s.m en namens een generatie nieuwe predikanten, afkomstig van de PThU en predikanten / theologen die zich al langer in het werkveld begeven onder wie Harmke Heuver, Folkert de Jong, Jasper van Schaik, Annelies van de Steeg, Floris den Oudsten, Arie de Winter, Marrit Bassa, Rebecca Onderstal, Cornelie Mijnarends, Sijbrand Alblas, Nynke Dijkstra, Wim Stougie, Karlijn Kwint, Lex Boot, Irma Pijpers, Lennart Aangeenbrug, Margreet Jongsma, David Snijders, Jojanneke Dekker, Marijn Rohaan, Margriet Westers, Yvonne van Benthem, Kees Goedegebuur, Femke Visser, Johan ter Beek, Sander Ris, Jantien Veenhof, Ellen Enderlé, Martine Oldhoff, Inger van Nes, Marissa Buitink, Fred Omvlee,Wim van Domselaar, Sjoerd Muller, Sjaak Teuwissen, Sifra Baayen- Op ‘t Land, Niels Gillebaard, Frits Slothouber, Marloes Meijer, Hetty Brederoo-Reitsma, Didi de Mildt, Jac de Groot, Lizanne Bak-Lanser, Arianne Lodder, Jolanda Aantjes, Judith van den Berg-Meelis, Aliejenne Beumer, Pieter Goedendorp, Cor Baljeu, Theo Pieter de Jong, Aster Abrahamsen, Elise Jansen,Gerda Lubbersen, Hannah den Otter-Stribos, Sander Funcke, Henriette Nieuwenhuis, Jeannet van Doorn, Janneke Nijboer, Arjan Bouman, Jacobine Gelderloos, Marleen Blootens, Willemijn van Dijk -Heij, Marianne Karels, Douwe de Roest, Floris Timmer, Jos Slager, Romke de Vries, Hinke Hoogland, Pim Brouwer, Paul M. van Dam, Peter Breure, Jolien van Zelderen, Johan Mulder

N.B.: we voegen je met liefde toe bij de ondertekenaars, spreek hieronder dan even uit dat je dat graag wilt.

123 reacties

  1. @dominee2punt0 Aha, nou, ik laat mijn reactie toch maar staan.

  2. […] de zomer kom ik geregeld het manifest Dominee 2.0 tegen. Het manifest – dat is de term die de schrijvers zelf gebruiken – beschrijft een probleem, […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: